السيد محمد حسين الطهراني
144
معاد شناسى (فارسى)
و البتّه اين سخنى است كه بطور مطلق مىفهماند كه رسول الله صلّى الله عليه و آله و سلّم از طرف حضرت حقّ عزّ و جلّ مقامى دارند كه از شفاعت رفيعتر و عالىتر است ؛ و آن مقام اذن مطلق است كه به سبب آن و بعد از آن شفاعت پيدا مىشود . و بنابراين ، آن حضرت شفيعِ شفيعان هستند ؛ همچنان كه در بحث شهادت گفتيم : شهيدِ شهيدان هستند . علّت افضليّت حضرت رسول الله بر تمام مخلوقات بايد دانست كه مفاد آيه : وَ ما أَرْسَلْناكَ إِلَّا رَحْمَةً لِلْعالَمِينَ كه از آن استفادهء اشرفيّت و افضليّت حضرت خاتم النبيّين بر تمام مخلوقات مىشود ؛ غير از مفاد آيه وارده در سورهء جاثيه است : وَ لَقَدْ آتَيْنا بَنِي إِسْرائِيلَ الْكِتابَ وَ الْحُكْمَ وَ النُّبُوَّةَ وَ رَزَقْناهُمْ مِنَ الطَّيِّباتِ وَ فَضَّلْناهُمْ عَلَى الْعالَمِينَ « 1 » « و به تحقيق كه ما به بنى اسرائيل ، كتاب و حكم و نبوّت را داديم ، و آنان را از طيّبات روزى داديم ، و آنان را بر عالمين تفضيل و برترى بخشيديم . » زيرا ظاهر اين آيه آنست كه خداوند به جمع آيات باهرات و براهين بيّنات چون كتاب و حكم و نبوّت كه همه را به آنها عطا كرده است ، تفضيل داده است و البتّه هم ، چنين است . و امّا تفضيل در مقام تقرّب بسوى خدا و درجهء تقوى و منزلت الهيّه از آن استفاده نمىشود ؛ و دليل اين مطلب آنست كه خداوند آنان را به كثيرى از عذابهاى دنيويّه معذّب كرد و نقمتها و سخطهاى خود را بر آنها
--> ( 1 ) آيه 16 ، از سورهء 45 : الجاثية